MÓC MALOWAĆ

„MÓC MALOWAĆ TO ZNACZY MÓC ŻYĆ.
ROZKOCHUJĄC SIĘ W ULOTNYCH WIZJACH TEGO ŚWIATA
NIEZBADANY ŚWIECIE TĘTNISZ NIEZLICZONĄ GAMĄ
SWYCH PROMIENI W PALECIE BARW.
ZANURZAJĄC PĘDZEL W TEJ ŚWIETLISTEJ OTCHŁANI,
WYRUSZAM W INNY ŚWIAT, ŚWIAT CAŁKOWITEJ ALIENACJI.
SZUKAM W MYŚLACH SWYCH NIEZREALIZOWANYCH
PRAGNIEŃ, MARZEŃ, NIEOSIĄGALNYCH CELÓW.
OLŚNIENIE SPADA RAPTEM JAK METEOR, ROZBIJAJĄC
CZĄSTECZKI FARB, TWORZĄC ZAMIERZONY CEL.
TO PIĘKNO, TA SYMBIOZA ZDARZEŃ STAJE SIĘ
UKOJENIEM SZAREJ PALETY DNIA CODZIENNEGO”.
Witold Konieczny 1993r.

MYŚLI  O  SZTUCE

„BŁĄDŹ W OTCHŁANIACH TEGO ŚWIATA.
PRZYGLĄDAJ SIĘ UWAŻNIE PRZEMIJANYM CHWILOM.
BIORĄC DO RĘKI NARZĘDZIE CZYNU,
TCHNIJ W NIE CAŁĄ MOC ENERGII TWÓRCZEJ.
GDY STANIESZ NA POCZĄTKU DROGI NIE MYŚL O JEJ KOŃCU.
NARODZINY KOŃCA SAME STANĄ U TWYCH BRAM.
MARZENIA STANĄ SIĘ FAKTEM REALNYM TWEJ DUSZY.
BYWAJ NA WYSTAWACH W GALERIACH,
ĆWICZ WYOBRAŹNIĘ SWĄ.
SZTUKA TO PIĘKNE COŚ, CO TKWI W KAŻDYM Z NAS
CHOĆ NIE ZAWSZE WŁAŚCIWIE SZUKANE.
ZA TEM BŁĄDŹ W SZUKANIU ODNAJDUJĄC
WŁAŚCIWY TROP SWEGO POWOŁANIA.”
Witold Konieczny 1993r.

WKRACZAJĄC  W  XXI  WIEK 

„CZŁOWIEKU, POMYŚL KIM JESTEŚ
CO ZOSTAWIASZ NA PRZESTRZENI LAT
POPATRZ NA BRATA SWEGO, SIOSTRĘ SWĄ
KIM ONI SĄ.
WIELKIE CIERPIENIE ROZRYWA SERCE TWE
NIE CZUJESZ, NIE MYŚLISZ O NIM.
ZASTANÓW SIĘ, JESTEŚ PRZECIEŻ ISTOTĄ MYŚLĄCĄ,
CZUJĄCĄ, SŁYSZĄCĄ, WIDZĄCĄ A JEDNAK -
SPÓJRZ CO ZOSTAWIASZ.
OBŁUDA, FAŁSZ, ZAKŁAMANIE, CIERPIENIE,
TO ZOSTAWIASZ, ZASTANÓW SIĘ CZŁOWIEKU.
MGLISTE OCZY GŁODNYCH DZIECI, KOŚCI OKRYTE                  
CIAŁEM, SMUTEK, NIENAWIŚĆ DO BLIŹNIEGO SWEGO,
EMANUJĄCY GNIEW DO SIEBIE SAMEGO.
JUŻ NIE WRÓCISZ DO TAMTYCH CHWIL, DOBRYCH
I ZŁYCH.
PRZEMYŚL JE, ZASTANÓW SIĘ Z CZYM WKRACZASZ,
JAK GO POWITASZ, CZY JESTEŚ GODZIEN.”                   
Witold Konieczny 1988r.

GDY  WKROCZYSZ  W  XXI W.         

CZŁOWIEKU JESTEŚ PANEM SWEGO LOSU.
CZYŃ POWINNOŚĆ SWOJĄ.
MIEJ OCZY PEŁNE BLASKU
MIŁOŚCI ZRODZONEJ PIELĘGNUJ PO WSZE CZASY.
ODSUŃ CZERŃ, WZNIEŚ RAMIONA KU NIEBU.
SŁUCHAJ MĄDRYCH, UCZ ZWAŚNIONYCH,
WKRACZAJ W NOWĄ ERĘ Z ISKRĄ ŻYCIA.
BŁĄDZĄCYM WSKAŻ JASNOŚĆ UMYSŁU.
CÓRKO, BĄDŹ ŹRÓDŁEM MIŁOŚCI LOSU,
SYNU WZNIEŚ FUNDAMENT MYŚLI CZYSTYCH.
TORUJ DROGĘ ŻYCIA CIEMNYM TEGO ŚWIATA.
GDY STANIESZ NAD PRZEPAŚCIĄ ZAWRÓĆ MYŚL               
ZŁAMANĄ.
PROSTÓJ WIZJE ZROSZONE KRWIĄ ZAGUBIONYCH.
A GDY UJRZYSZ PODRÓŻY KRES PODZIĘKUJ ZA
ODDANĄ CZEŚĆ.            
Witold Konieczny 1988r.